De werkklok luidde het weekend in, net op het moment dat de wolken braken.
In mijn hoofd popte een plaatje op van een regenbroek die een half uur fietsen verderop in mijn schuur te drogen hing.
Dat plaatje zat vooral mijn benen nogal dwars. Ze eisten bij thuiskomst dat ik hem ook buiten mijn geheugen vast zou griffen.